بایگانی برچسب ها : قلعه وان

سفرنامه وان

مقدمه

وان مرکز استان وان و بزرگترین شهر در شرق ترکیه هستش. یکی از شهرهای تاریخی و زیبای ترکیه است با جمعیتی نزدیک به ٣۶۱ هزار نفر. مردم این شهر کرد هستن، شهرت جهانی این شهر به دلیل وجود گربه‌های سفید پشمالویی با یک چشم آبی و دیگری زردرنگ است که به گربه وان مشهورند (شکل ۱). جاذبه های گردشگری این شهر عبارتند از: جزیره و کلیسای آختامار (شکل ۲،۳،۴،۵)، دریاچه ی وان، قلعه وان (شکل ۶)، خانه گربه (شکل ۷).

1234567رفت

من و خانوادم تصمیم گرفتیم برای تعطیلات بریم وان، پنج شنبه ظهر (۱۱/۳/۹۶) از تهران به سمت تبریز حرکت کردیم و شب رو در شهر مرند موندیم، فردا صبح از مرند به سمت مرز رازی حرکت کردیم، در این مسیر از شهر خوی عبور کردیم و نهایتا به روستای قطور که لب مرز هستش رسیدیم، ماشین رو ساعت یک در پارکینگ لب مرز گذاشتیم. با توجه به اینکه تعطیلات بود، مرز بسیار شلوغ بود، برای همین عبور کردن از مرز حدودا ۲ ساعت و ربع طول کشید. البته افرادی بودن که ۴۰ هزارتومن رشوه میگرفتن و شمارو از صف عبور میدادن و میتونستید پنج دقیقه ای عبور کنید! ساعت ۳ و نیم پس از عبور از مرز، سوار دلموش شدیم (چیزی شبیه به مینی بوس و ون) نفری ۲۰ لیر کرایه دادیم، حدودا یک ساعت بعد رسیدیم به شهر وان. از لحاظ زمانی ۱ ساعت و نیم تفاوت داریم. دقت کنید که مرز رازی از ساعت ۹ تا ۱۷ به وقت ایران (۷:۳۰ تا ۱۵:۳۰ به وقت محلی) باز هستش.

ارز

برای خرید ارز، خب لب مرز افرادی هستند که لیر و دلار میفروشن اما ترجیح دادیم ریسک نکنیم و ارز رو از مرز نخریم. در شهر خوی هم صرافی هست هم یک سوپر مارکت در ورودی شهر هستش که بسیار معروفه، از هرکی بپرسید نشونتون میده، با توجه به تعطیلی، صرافی ها بسته بودند و ما به سراغ این سوپر مارکت رفتیم، اتفاقا قیمتش بسیار مناسب بود و با تهران فرقی نداشت (دلار: ۳۷۴۵ و لیر: ۱۰۶۵٫ همچنین موقع برگشت میتونین ارزتون رو به قیمت مناسب به همین مغازه بفروشید. ما هم دلار گرفتیم و هم لیر. قبل از سفر خونده بودم که دوستان گفته بودند دلار بهتره، اما من به این نتیجه رسیدم که خرید لیر بهتر هستش. با توجه به قیمتی که گفتم، به ازای هر ۱۰۰ دلار ۳۵۱ لیر میتونستیم بگیرم. اما وقتی در وان به صرافی (Doviz) رفتیم، به ازای هر ۱۰۰ دلار ۳۴۸ لیر بهمون داد.

نکته: من قبلا هم که استانبول بودم، به این نتیجه رسیدم که بعضی صرافی ها خوب دلار رو به لیر تبدیل نمی کنند، به همین دلیل پیشنهاد میکنم، از فروشگاه ها هم قیمت بگیرید. فروشگاه های LcWaikiki، DeFacto، Flo و Koton اغلب به قیمت خوبی دلار رو به لیر تبدیل میکنند و گاهی حتی بهتر از صرافی ها. همچنین اینکه در بعضی فروشگاه ها هم حواستون باشه، گاهی دلارتون خیلی خیلی ارزون تبدیل به لیر میکنند!

عوارض

خب عوارض رو در هرجایی متونین پرداخت کنید، دقت کنید که هر شخص به نام خودش پرداخت کنه،۲۵۰۰۰ تومان برای خروج از کشور به صورت زمینی، ۳۰۰۰ تومن هم عوارض به نام شهرداری قطور. لب مرز افرادی هستن که فیش عوارض می فروشن! ولی اطلاعیه زدن که از این افراد خرید نکنید! البته من دیدم که کسایی رو که خریده بودن رو راه میدادن ولی خب افسر بهشون تذکر داد که چرا خریدیدو مگر ننوشتیم که نخرید! در کل ریسک نکنید و سر حوصله همون بانک ملی شهرتون پرداخت کنید.

هتل:

به طور کلی برای رزرو هتل در سراسر دنیا میتونید از وبسایت یا اپلیکیشن بوکینگ (Booking) استفاده کنید. و یا اینکه همینطوری حضوری برید و هتل پیدا کنید. ما چون قبلا هم همین هتل اومده بودیم مجددا همین رو انتخاب کردیم. هر نفر شبی ۵۰ لیر. این هتل موقیعتش خوب بود، اتاقا تمیز، و صبحونه ی خوبی هم داشت. با توجه به مبلغش به نظرم هتل خوبی بود.

خرید

خب به‌طور کلی لباس تو ترکیه ارزون هستش اما یک سری نکات هستش که در طول سفر قبلیم به استانبول که حدودا ۱۰ روز کامل رو صرف خرید از پاساژای مختلف کرده بودم، متوجه شدم.

اگر بتونید سفرتون رو در مواقع خاص که حراجی های بزرگ هستش برید بسیار بهتر هستش (دی ماه برای خرید لباس زمستونی، شهریور ماه برای خرید لباس تابستونی و برخی مناسبت ها).

ایندریم (indirim) یعنی تخفیف، اما دقت کنید، روی یک قفسه لباس برای مثال نوشته شده ۲۹ لیر، این به این معنا نیست که تمام لباسای اون قفسه ۲۹ لیر هستش، اغلب یعنی اینکه لباسا از ۲۹ لیر شروع میشه به بالا ! حتما روی اتکیت قیمت هر لباس رو بخونید.

همچنین حتما موقع حساب کردن حواستون باشه، گاهی اوقات سهوا اشتباه رخ میده. برای مثال من از فروشگاه زارا استانبول، شلواری ۲۰۰ لیر قیمتش بود که پس از تخفیف و تک سایز بودن شده بود ۴۰ لیر، وقتی رفتم برای حساب کردن دیدم که فاکتور خیلی زیاد شده! بعد که دقت کردم دیدم تو فاکتور قیمت اصلی لحاظ شده و تخفیف در نظر گرفته نشده! به فروشنده گفتم و ایشون عذرخواهی کرد و اصلاح کرد قیمت رو.

روز اول:

خب ما ساعت ۳ به وقت محلی (۵ و نیم به وقت تهران) رسیدیم به وان، در ابتدا رفتیم یک هتل در همون نزدیکی به اسم ایلوان (Ilvan) جا گرفتیم و سپس رفتیم داخل شهر گشتیم و شام خوردیم. آخر شب من تصمیم گرفتم برم بار موزیک گوش بدم، کنار هتلمون یک بار خوب و قشنگ به اسم موتو (Motto) بودش که هر شب موزیک زنده داره، هم نوشیدنی داره هم غذا، من یه آبجو گرفتم ۱۰ لیر و یه ساعتی نشستم و از موزیک لذت بردم.

روز دوم:

صبح پس از صرف صبحانه با دلموش های گاواش (Gavas) به سمت جزیره آختامار رفتیم. از جزیره نفری ۱۵ لیر دادیم و با قایق به جزیره رفتیم. کرایه رفت و برگشت بود. اونجا ۴۵ دقیقه وقت دادن که جزیره و کلیسا رو ببینیم. اونجا بلیط ورودی ۱۰ لیر بود. اما هیچکس بلیط مارو چک نکرد و نگرفت. فک کنم اگرم نمیخریدم اتفاق خاصی نمیفتاد! کلا کسی چک نکرد. هم اینکه اومدنی تو قایق بلیطی چیزی به ما ندادن و موقع برگشت یه قایق دیگه سوارمون کرد! یعنی فک کنم اگر بیشتر از ۴۵ دقیقه هم میگشتیم کسی نمیفهمید و با قایقای بعدی برمیگشتیم. چون اصلا معلوم نبود ما با کی اومدیم و با کی برمیگردیم. از اونجایی که جزیره واقعا زیبا بود و آرامش بخش من دوس داشتم زیاد بمونم و لذت ببرم ولی خب فکر کردم قایقمون میره و جا میمونیم. اگر بار دیگه ای قسمت شه برم، این ریسک رو خواهم کرد و دو سه ساعتی رو در اونجا خواهم گذروند. نزدیکای ۲ ظهر که به شهر برگشتیم، سوار دلموشای (Kale) شدیم و با یک و نیم لیر به سمت قلعه و خانه گربه ها رفتیم. در کنار خانه گربه ها یک بازار نقره فروشی هست که پیشنهاد میکنم اونجا حتما چای سیب هم بخورید، خوشمزه بود واقعا. حوالی غروب به مرکز شهر برگشتیم و پس از یک ساعت استراحت در هتل رفتیم غذا و نوشیدنی خوردیم و برای خرید به بیرون رفتیم. در خصوص خرید کردن کلا باید بگم که بسته به شخص داره! مثلا من استانبول که بودم، ۱۰ روز کامل رو خرید کردم فقط ! یعنی اگر بازم پول داشتم خرید میکردم هی! اصلا سیری ناپذیرطور ! ولی خب این بار خرید زیادی نداشتم فقط چندتا چیز ساده میخواستم و دقیقا میدونستم کدوم فروشگاه ها باید برم، برای همین زیاد اذیت نشدم و تو همین یک شب تونستم خریدم رو انجام بدم. اما خب بقیه اعضای خانواده وقت کم آوردن و خریدشون ناقص موند! چون فردا صبحش میخواستیم برگردیم! در کل یک ونیم روز واقعا کم بود!

در خصوص فروشگاه، به‌طور کلی LcWaikiki، DeFacto، Flo، Koton، Rodi Park، Viar قیمتاشون مناسب، ولی انتظار نداشته باشید مثلا برید فروشگاه آدیداس و کتونی بخرید۷۰ هزار تومن! نه از این خبرا هم نیست. اما راجب کفش بهتون پیشنهاد میکنم حتما Flo یه سر برید، این فروشگاه زنجیره ای تمامی مارک های عالی، معمولی و متفرقه رو داره، یعنی همه جوره داره. مثلا گاهی میبینید مثلا نایک یا آدیداس تک سایز یا مدل سال قبل رو با قیمت خیلی خوب گذاشته. برای خرید وسایل خورکی هم حتما برید طبقه زیرین پاساژ AVM، یک هایپر مارکت مانند هستش که هم قیمتاش مناسبه هم گاهی تحفیفای خیلی خوبی داره (شکل ۸). فرشگاه های میگروس هم عالی هستند، البته من تو شهر وان ندیدم ولی شهرای دیگه ی ترکیه اگه رفتید حتما از میگروس وسایل خوراکی رو بخرید.

8روز سوم:

صبح پاشیدم صبحونه رو خوردیم و برگشتیم! تو چهار راه تقاطع خیابون جمهوری (Cumhuriyet) و کاظیم کارابکیر (Kazim Karabekir) چندتا مغازه هستند که میتونید بلیط بگیرید، واس خوی، تبریز یا مرز، قیمت دلموش تا مرز رو این آژانسا ۲۰ لیر حساب میکنند اما قیمت اصلیش ۱۵ لیره، با دلموشی که میاید شمارشو بگیرید و برگشتنی به همون زنگ بزنید یا به هتل بگید براتون زنگ بزنه، میاد دم در هتل برتون میداره میبره.

نکات تکمیلی

هر نفر به طور قانونی میتونه با خودش ۳ بکس سیگار ببره، قیمت سیگار اونور حدودا ۱۰ هزار تومن گرون تره، اگه دلتون خواست با خودتون سیگار کنت ببرید و اونور داخل شهر به سیگارفروشای دست فروش بفروشید. مخصوصا اگه تعدادتون زیاده، مثلا ما ۸ نفر بودیم، ۲۴بکس بردیم و خب حدودا ۲۵۰ هزار تومن سود کردیم!

گویا پارک آبی جدیدی افتتاح شده اما خب ما نرفتیم و ازش اطلاع ندارم.

تو مرز نوشته اعتبار پاسپورت باید بیش از ۱۵۰روز (۵ماه باشه)، اونجا که رسیدیم فهمیدیم یکیمون اعتبارش ۴ ماهه، واس همین یکم استرس گرفتیم، اما اونجا کلا جو یجوریه که میشه کنار اومد باهم، واس همین رفت داخل و یه صحبتی کرد و رد شد رفت. اگه یوقت مشکلی پیش اومد سعی کنید آروم باشید و یه صحبتی کنید و برید (;

من که مشکل خاصی با اهالی اونجا نداشتم و آدمای خوبی بودن و راهنماییم هم کردن، اما بطور کلی احتیاط همه جا واجب، سعی کنید پولاتون رو تو جیباتون پخش کنید و مواظب باشید دیگه. همچنین اغلب پیشنهادایی که ایرانیای اونجا میدن گرون و بی کیفیت هستش، یجورایی دلال هستن!

نزدیک میدان بش یول، مغازه‌ی Simit Saray هستش که فرشگاه معروف و زنجیره ای هست، کیفیت غذاها و بستنی و نوشیدنی هاش بسیر خوبه (شکل ۹).

9هزینه

هزینه های من ۶۰۰ هزار تومن شد که به ترتیب شامل این موارد بودش: ۳۰ عوارض، ۷۰ کرایه مرز تا وان و کرایه های داخل شهر، ۱۰۰ دو شب هتل، ۱۰۰ خورد و خوراک، ۳۰۰ خرید. البته این خرج شامل کرایه تهران تا مرز و برگشتش نیست چون با ماشین اقوام بود.